فیبر نوری یا فیبرهای نوری رشته های بلند و نازکی از شیشه هستند که به دقت کشیده شده اند که به قطر موی انسان است. این رشته ها در ساختار و پوشش هایی متنوع،به نام کابل های فیبر نوری قرار گرفته اند وما برای انتقال سیگنال های نور در فواصل طولانی به آنها متکی هستیم.

در منبع فرستنده، سیگنال های نور با داده ها کدگذاری می شوند… همان داده هایی که شما روی صفحه کامپیوتر می بینید. بنابراین، فیبر “داده” را با نور به یک انتهای گیرنده منتقل می کند، جایی که سیگنال نور به عنوان داده رمزگشایی می شود. بنابراین، فیبر نوری در واقع یک بستر برای انتقال است – یک “لوله” نازک برای انتقال سیگنال در فواصل طولانی با سرعتی بسیار بالا که در عین حال ایمن ترین حالت برای عدم نفوذ پذیری و سرقت اطلاعات است

نور با جهش مکرر از دیواره های کابل به سمت ادامه کابل فیبر نوری حرکت می کند. هر ذره نور (فوتون) با ادامه انعکاس آینه مانند درون لوله به سمت جلو پرتاب می شود.

پرتو نور از هسته کابل عبور می کند. هسته (CORE)وسط کابل و با ساختاری از شیشه است. روکش( cladding)لایه دیگری از شیشه است که دور هسته را پوشانده است. روکش برای نگه داشتن و محافظت از سیگنال های نور در داخل هسته وجود دارد.

شما در قسمت دوم این ویدیو از سلسه ویدیو های آموزش شرکت فارس با نحوه انتقال نور و استانداردها ی متداول و سایر موارد مرتبط با کابل فیبر نوری آشنا می شوید در حالی که زمان کمی را برای آن صرف خواهید کرد.